****حسینیه نوحه****برای دسترسی كامل به سبك‌های مناسبت‌های مختلف، می‌توانید از فهرست موضوعات سبك‌ها كه در سمت راست پایگاه حسینیه نوحه وجود دارد استفاده نمایید****حسینیه نوحه****
مسلم ابن عقیل

زمزمه

 (به سبک از حریم کعبه عشق)

(سیزده شب)

 

آسمان عاشقی را تا قیامت ماه عشقم

مسلمم من مسلمم من جان نثار شاه عشقم

شد روان اشک از دوعینم

من فداییِ حسینم

آه و واویلا ، واویلا

******

ای امان از درد غربت ای امان از بی مُجیبی

غیر طوعه یار من نیست بین این شهرِ غریبی

پر ز دردِ کوفه هستم

کوچه گردِ کوفه هستم

آه و واویلا ، واویلا

******

وعده هاشان جُمله پوچ است این لعینانِ پُر از ننگ

باغ ها و بوستانها گشته تیر و نیزه و سنگ

غم زده در دل شکوفه

سیدی میا به کوفه

آه و واویلا ، واویلا

******

بر سر دارالعماره مُضطر و جان بر لبم من

هم به فکر غربت تو هم به فکر زینبم من

کوفیان وفا ندارند

از شما حیا ندارند

آه و واویلا ، واویلا


*********************

ورود کاروان به کربلا

 

قلب عالم بر غمی سخت تا قیامت مبتلا شد

سیّد و سالار زینب وارد کرببلا شد

زین حریم کبریایی

می رسد بوی جدایی

آه و واویلا ، واویلا

******

چون رسیده کاروان بر آن زمین سرخ و غم بار

خیمه های عشق بر پا شد به دستان علمدار

او که ماه بی قرینه است

او که اُمّید سکینه است

آه و واویلا ، واویلا

******

ناله زد یک نازدانه با دلی محزون و سوزان

کِی پدر ما را به سوی شهر یثرب باز گردان

دَر دِلَش جُز درد و غم نیست

کِی پدر این چه زمینی است؟

آه و واویلا ، واویلا

******

زینب کبری به محمل گشته مَحوِ روی دلبر

گِرد او پروانه وارند قاسم و عباس و اکبر

وای از سوز جدایی

زینب و روز جدایی

آه و واویلا ، واویلا

 

*********************

حضرت رقیه (س)

 

من سه ساله قهرمان عرصه عشق و وفایم

من سه ساله یادگار حضرت خیرالنسایم

مونِسَم اشک دو عین است

ذکر من بابا حسین است

آه و واویلا ، واویلا

******

ای سُرورِ قلب زهرا آمدی در کنج ویران

مقدمت بر دیدگانم ای پدر جان ای پدر جان

من کیَم ، نیلوفر تو

یادگار مادر تو

آه و واویلا ، واویلا

******

در عزای جانگدازت ناله دارد دختر تو

رأس تو در دامنِ من پس پدر کو پیکر تو

لاله تَن بودی عزیزم

بی کَفن بودی عزیزم

آه و واویلا ، واویلا

******

بین که از ظُلم ِ لعینان رنگ رُخسارم پریده

قدّ این دُخت سه ساله همچو زهرا شد خمیده

من شدم ای بی قرینه

مثل بانوی مدینه

آه و واویلا ، واویلا

******

بعد تو از ظلمِ این قوم مُضطر و جان بر لبم من

لیکَن ای بابای خوبم شرمسار زینبم من

چوکه می شد عاشقانه

او سِپَر بر تازیانه

آه و واویلا ، واویلا

 

*********************

حر ابن یزید ریاحی

 

من پشیمانم پشیمان سر به زیر از جُرم و عصیان

کن قبول این روسیَه را سیّدی مولا حسین جان

می کِشم ای شمس رحمت

از تو و زینب خجالت

آه و واویلا ، واویلا

******

در کمال دل سیاهی راه را بر تو بِبَستم

گرچه لطف از تو بِدیدم قلب عترت را شکستم

حالِ زار و سر به زیرم

کاش از این خجلت بمیرم

آه و واویلا ، واویلا

******

چَکمه بر گردن فکندم گویمت ای شاه دلها

کن قبول این روسیَه را جان زهرا جان زهرا

هستم عبدِ نوکر تو

خاک پای مادر تو

آه و واویلا ، واویلا

******

منزل من عرش عزّت مقتل من کربلایت

پیکرم ای سبط طاها خاک پایت خاک پایت

خصم قوم کافرم من

جان نثارِ اکبرم من

آه و واویلا ، واویلا


*********************

طفلان حضرت زینب (س)

 

السلام ای لاله های دشت ایمان و شهامت

ای فدایی های راهِ سرخِ ایثار و شهادت

ای فدایی های مذهب

نوگلان باغ زینب

آه و واویلا ، واویلا

******

ذکرتان این بوده با شوق گرچه ما نور دو عینیم

بهر حفظ دین و قرآن جان نثاران حسینیم

عبدِ نامِ شاه عشقیم

ما غلام شاه عشقیم

آه و واویلا ، واویلا

******

گو زَنَد دشمن به شمشیر بر تن و بر پیکر ما

تا که گردد راضی از ما تا قیامت مادر ما

تا شود آن مَحرم راز

نزد ثارُالَّه سر افراز

آه و واویلا ، واویلا

******

مادرا ما جان نثاریم بر وصال کوی دلبر

جان صد چون ما فدای تاری از گیسوی اکبر

درس عشق از تو بگیریم

بهر حفظ دین بمیریم

آه و واویلا ، واویلا

 

*********************

عبدالله ابن الحسن

 

آخرین جانباز عشقِ مکتب ثارُالّهَم من

اُسوه ایثار و صبر و معرفت عبدالّهَم من

بر عمویم جانفدایم

یادگار مجتبایم

آه و واویلا ، واویلا

******

من که بودم در همه عُمر ، واله و مدهوشِ دلبر

گشته از فَرطِ محبّت مقتَلَم آغوشِ دلبر

بهر یارم جان نثارم

عشق او دار و ندارم

آه و واویلا ، واویلا

******

تا صدای غربت او در حَرَم آمد به گوشم

دادم از کف صبر و گویا از سر من رفت هوشم

من زِ خیمه پر کشیدم

سوی قربانگه دویدم

آه و واویلا ، واویلا

******

گرچه مانند ابوالفضل شد جدا دستم زِ پیکر

کاش می دادم به راهِ دلبر جانانه ام سر

کن قبول از من زِ احسان

جانِ ناقابل عموجان

آه و واویلا ، واویلا

 

*********************

قاسم ابن الحسن

 

ای زِ پا افتاده ی من عاشق و دلداده ی من

پا مَکِش بر روی این خاک ای برادر زاده من

قاسمم ای نور عینم

چَشم وا کن من حسینم

آه و واویلا ، واویلا

******

از فَرَس افتاده ای و مُحرم کوی ولایی

خوش به حالت ای عزیزم ، زائر خیرالنسایی

خونجگر در عرش اعلا

از غم تو گشته زهرا

آه و واویلا ، واویلا

******

ای حَسن را پارهٔ تن ای فروغِ نور داور

از جفای اهل کوفه یاسِ جِسمت گشته پرپر

چون شدی بشکسته سینه

زنده شد داغ مدینه

آه و واویلا ، واویلا

******

گرچه با اَحلا عسل شد حدّ عِشقت بی نهایت

تشنه لب جان می سپاری می کِشَم از تو خجالت

ای گُل برادر من

اَجر تو با مادر من

آه و واویلا ، واویلا

 

*********************

حضرت علی اصغر (ع)

 

بر دل اهل دو عالَم زَد شَرَر بُغض نگاهش

کودک شش ماهه ام شد روی دستم قتلگاهش

راه عزّت را نشان داد

کودکم تشنه جان داد

آه و واویلا ، واویلا

******

بانگ هل من ناصرم چون شد طنین افکن به صحرا

ناگهان در خیمه ها شد بین زنها شور و غوغا

بر نوای حنجر من

داد پاسخ اصغر من

آه و واویلا ، واویلا

******

کِی عزیز فاطمه من بین مَهدَم بر تو یارم

افتخارم این بُوَد که روی دستت جان سپارم

طِفلم و پیر کمالَم

طالبِ تیر وصالم

آه و واویلا ، واویلا

******

می رَوَم به نزد محسن تا شوم مدهوش زهرا

می شود در جنتُ الله ، مَهدِ من آغوش زهرا

ای غریب کربلایی

من تو را هستم فدایی

آه و واویلا ، واویلا

 

*********************

حضرت علی اکبر (ع)

 

ای گل آلالهٔ من گشته ای از کینه پرپر

دیده بگشا بر روی من ولدی علیّ اکبر

ای تمام حاصل من

سوزد از داغت دل من

آه و واویلا ، واویلا

******

ای که در بین خلایق اشبَهُ الناسی به جَدّم

بسکه داغ تو عظیم است از غمت خمیده قَدّم

لاله گون شد پیکر تو

غرق خون شد پیکر تو

آه و واویلا ، واویلا

******

ای رُخِ غرقِ به خونت تا قیامت آفتابم

چون کنار تو رسیدم دادم از کف صبر و تابم

شد خَموش از غم چراغم

عمه ات آمد سُراغم

آه و واویلا ، واویلا

******

در غمت تا روز محشر آسمان بادا سیه پوش

بعدِ تو ای اکبر من شمع صبرم گشته خاموش

صیدِ اعدا گشته ای تو

اِرباً ارباً گشته ای تو

آه و واویلا ، واویلا

 

*********************

حضرت عباس (ع)

 

ای شهید راه قرآن ساقی طفلان ابالفضل

چشمِ اهل خیمه گشته از غمت گریان ابالفضل

قلب من شد زار و خسته

پشتم از داغت شکسته

آه و واویلا ، واویلا

******

تا صدایت را شنیدم ای تو دلدار و حبیبم

دادم از کف ای علمدار نا گهان صبر و شکیبم

بنگر ای نور دو عینم

من حسینم من حسینم

آه و واویلا ، واویلا

******

دست تو از تن جدا و مشک تو خالی زِ آب است

تشنه لب در بین خیمه طفل عطشان رباب است

یادگار حیدری تو

آرزوی اصغری تو

آه و واویلا ، واویلا

******

ای مقامَت تا قیامت در دو عالَم بی قرینه

آید اینجا بر مشامم عطری از یاس مدینه

آید اینجا ، یاور من

بوی زهرا مادر من

آه و واویلا ، واویلا

 

*********************

روز تاسوعا

 

روز تاسوعا شد و دل غمزده چون عالمین است

ذکر دلهای محبّین یا ابالفضل یاحسین است

ساقیِ جام هدایت

ای علمدارِ ولایت

آه و واویلا ، واویلا

******

روز تاسوعا رسید و پر شده عطر گُل یاس

گشته مُحرِم قلب یاران در حریم کفّ العباس

کعبه ام کوی ابالفضل

قبله ام روی ابالفضل

آه و واویلا ، واویلا

******

روز تاسوعا رسید و در دل ما شور و غوغاست

گریهٔ ما نالهٔ ما از غم جانسوز سقاست

جلوه ای از آفتاب است

دلخوشی بهر رباب است

آه و واویلا ، واویلا

******

چون امان نامه بیاورد ، آن لعین بر پور حیدر

گشت شرمگین آن علمدار از علی و از پیمبر

غرق شور و زمزمه بود

او خِجِل از فاطمه بود

آه و واویلا ، واویلا

 

*********************

شب عاشورا

 

امشبی را شاه دین در بین عترت میهمان است

عصر فردا رأس پاکش بر روی نیزه عیان است

نور حق در کربلا بود

موسمِ ذکر و دعا بود

آه و واویلا ، واویلا

******

جلوه گر باشد در این دشت نورِ قَدر و فجر و صافات

جمع هفتاد و دو عاشق گرمِ قرآن و مناجات

مظهرُ الرّحمٰن حسین است

ناطق قرآن حسین است

آه و واویلا ، واویلا

******

آن طرف در عیش و مستی این طرف گرمِ نمازند

نافله خوان و دعا خوان غرقِ در راز و نیازند

زان میان ناگه در آن شب

ناله زد از غصه زینب

آه و واویلا ، واویلا

******

امشبی پیچیده در دشت عطر ناب یاس باشد

پاسبان اهل خیمه حضرت عباس باشد

سوزد از غم کل دلها

ای امان از شام فردا

آه و واویلا ، واویلا

 

*********************

روز عاشورا

 

موسم غم ها رسیده ، محشر کبری رسیده

روز تنهاییِ زینب روز عاشورا رسیده

زین عزا و درد و ماتم

قامت زهرا شده خم

آه و واویلا ، واویلا

******

نیزه و شمشیرِ دشمن بر تن آن نازنین خورد

وایْ از آن لحظه ای که از روی مرکب زمین خورد

گفت زهرا ، زار و مضطر

ولدی غریب مادر

آه و واویلا ، واویلا

******

اهل خیمه زین مصیبت از حرم بیرون دویدند

لیکن آنها روی مرکب یار زینب را ندیدند

ذکر آنها شد به صحرا

واحسینا واحسینا

آه و واویلا ، واویلا

******

عالَم از این داغ عظمی تا قیامت سینه چاک است

خاک ماتم بر سر من که امامم روی خاک است

غرق اندوه و مِحَن شد

خاک صحرایش کفن شد

آه و واویلا ، واویلا

 

*********************

شام غریبان

 

هر دل غمدیده از غم شعله ها افروزد امشب

در میان وادیِ طَف خیمه ها می سوزد امشب

بی سر افتاده به صحرا

پیکر فرزند زهرا

آه و واویلا ، واویلا

******

یک طرف آن قوم ملعون فکر ظلم و فکر غارت

یک طرف طفلی سه ساله فکر یک لحظه زیارت

در میان اوج غمها

او شده دلتنگ بابا

آه و واویلا ، واویلا

******

در میان خیمه های آتشین در آن شب تار

حضرت زین العباد است مضطر و محزون و بیمار

ناله دارد از غم یار

زینبش گشته پرستار

آه و واویلا ، واویلا

******

گفته زینب از غریبی تو کجایی نور عینم

مانده ام تنهای تنها یاریَم بِنما ای حسینم

امشبی با قلب خسته

نافله خوانم نشسته

آه و واویلا ، واویلا


دریافت سبک




موضوعات : حاج امیر عباسی، زمزمه (محرم و صفر)، مسلم ابن عقیل، ورود کاروان به کربلا، حضرت رقیـه(س)، طفلان حضرت زینب(س)، عبدالله ابن الحسن(ع)، قاسم ابن الحسن(ع)، حضرت علی اصغر(ع)، حضرت علی اكبر(ع)، حضرت عبـاس(ع)، شب عاشورا، روز عاشـورا، شام غریبـان،